Rano. Olej słonecznikowy na gorącą patelnię, jajka, dwie minuty. Szybko, codziennie, bez myślenia. Oleje rafinowane podgrzewane do wysokich temperatur produkują utlenione tłuszcze — każdy taki posiłek to mała dawka wolnych rodników, która wchodzi do organizmu zanim cokolwiek zjesz. Świadoma zmiana: oliwa extra virgin na niższym ogniu, olej kokosowy tłoczony na zimno, albo przejście na duszenie i pieczenie. Pół łyżeczki Inonotus Cellum w porannej kawie — gest, który dopełnia tę zmianę od wewnątrz.

Popołudnie w biurze. Druga kawa, do niej batonik „na dokopanie energii". Glikacja — cukier przyczepiający się do białek — to jedna z najcichszych form stresu oksydacyjnego. Nie czuć jej od razu; czuć ją po dziesięciu latach, po skórze, po naczyniach. Świadoma zmiana: garść orzechów albo jagód zamiast batonika, jedna kawa mniej, zielona herbata po południu. W tej herbacie pół łyżeczki Inonotus Cellum — rytuał ochrony na miejscu rytuału wyniszczania.

Siedzisz przy biurku od siódmej. Bez ruchu do południa, potem znów do wieczora. Słońca widziałaś pięć minut, gdy wyrzucałaś śmieci. Brak światła dziennego rozstraja rytm dobowy, a od tego rytmu zależą mechanizmy naprawcze komórki — te, które pracują w nocy i usuwają uszkodzenia z dnia. Świadoma zmiana: krótki spacer w południe, kawa wypita przy otwartym oknie na balkonie, przerwa na świeżym powietrzu. Po spacerze — koktajl z kakao, mlekiem roślinnym i łyżeczką Inonotus Cellum.

Wieczór. Kieliszek wina „żeby się odprężyć", drugi „bo już po tygodniu". Rano budzisz się zmęczona bez powodu. Alkohol — nawet w małej dawce — jest jednym z najsilniejszych źródeł wolnych rodników w codziennym życiu. Acetaldehyd, który z niego powstaje, uszkadza DNA tej samej nocy. Świadoma zmiana: ciepły napar zamiast wina, świadomy koniec dnia zamiast znieczulenia. Napar z dodatkiem Inonotus Cellum — rytuał zamyka dobę, nie znieczula.